satyryczny.com - Dowcipy polityczne 2008


	Dowcipy polityczne 2008 - cz.1

Była straszna katastrofa - zawalił się Sejm i zginęło 460 posłów. W drodze do nieba spotykają św. Piotra. - Skąd jesteście? - Z Polski, jesteśmy posłami. Chcemy iść do nieba. Św. Piotr: - Niestety, tyle miejsca nie mamy. Po chwili jednak pomyślał: - Polska to przecież bastion katolicyzmu, kraj papieża Jana Pawła II... Po konsultacji z Bogiem św. Piotr wpuścił posłów do nieba. Nagle posłowie patrzą, a pan Bóg i św. Piotr się pakują. Posłowie: - A wy gdzie? Św. Piotr i Bóg: - Do Irlandii! • • • W dzień po tym jak Wojciech Olejniczak stracił stanowisko przewodniczącego lewicy, w szatni po przegranym meczu politycy-dziennikarze, Grzegorz Schetyna odwrócił się do niego i powiedział: - Wczoraj przestałeś być przewodniczącym lewicy, dziś przerżnąłeś mecz. Chłopie, jutro nawet nie wychodź z domu. • Według statystyk lepiej być szefem Cosa Nostry niż PZU. I kasa większa, i prawdopodobieństwo aresztowania mniejsze.
wyślij / wydrukuj


	Trup w parku

• Mieszkaniec Łodzi idąc przez park, znalazł w krzakach nieboszczyka. Zatrwożony, zadzwonił na policję i opisał miejsce znaleziska, zgłoszenie przyjęto. Dwa dni później łodzianin szedł przez park. Nieboszczyk nadal leżał. Znów telefon do policji, znów opisanie miejsca znaleziska, znów przyjęcie zgłoszenia. Niestety sytuacja powtórzyła się po kolejnych dwóch dniach: nieboszczyk nadal leżał w krzakach! Ponieważ telefony na policję nie przyniosły efektu, tym razem facet poszedł do redakcji gazety. Pomogło. A co na to policja? Po każdym telefonie wysyłano patrol policji do parku, jednak nie wiedzieć czemu, za każdym razem nie udało im się natrafić na trupa. Może się bawił w chowanego? Twój Dobry Humor 3/2007
wyślij / wydrukuj

tagi: Łódź, policja, prasa


	Spieprzaj dziadu!

Nie wiem, gdzie mi bliżej Do płaczu – czy śmiechu Gdy wziął się za Polskę Jarosław i Lechu. Podobny dylemat Za sprawą Bliźniaków Narodził się w głowach Tysięcy rodaków. Tym, co choć trochę Ojczyzna jest bliska Z pewnością ten Duet Łzy trwogi wyciska. A ci, co ocenić Prawdy nie umieją Z tej rzeczywistości Zwyczajnie się śmieją. I ja ich rozumiem Że rechocą szczerze Słysząc o Fotydze Gosiewskim, Lepperze. Albo gdy pan Giertych Głosi swoje brednie A premier w dłoń cmoka Ministra bezwiednie. To są pewno jaja I dla wielu heca Ale mnie akurat Ten styl nie podnieca. Szlag mnie jednak trafia I bierze cholera Gdy zwie mnie hołotą Majestat Premiera. Dość już nienawiści Odwetu i jadu Czas chyba wykrzyknąć Słynne „Spieprzaj dziadu!” Autor: Custani marzec 2007
wyślij / wydrukuj

tagi: polityka, satyra