satyryczny.com - Inwalida i wojsko


	Inwalida i wojsko

• Jeździsz na wózku inwalidzkim i sądzisz, że nie zostaniesz powołany do wojska? Nie bądź tego taki pewien. Studiujący w Poznaniu Bartosz wziął urlop dziekański i pojechał do Irlandii zarobić. Pech chciał, że wpadł pod samochód i ma uszkodzony rdzeń kręgowy. W Irlandii przeszedł operację, porusza się na wózku inwalidzkim. Nie może się sam umyć, ubrać, położyć do łóżka. Tymczasem z WKU, do jego rodzinnego domu w Polsce przychodzą wezwania do stawienia się na wojskową komisję lekarską. Na nic zdają się tłumaczenia, że syn jest w Irlandii i jest inwalidą. Nie wystarcza dokumentacja lekarska z Irlandii. Jeśli Bartosz osobiście nie zgłosi się do WKU, ta zgłosi sprawę do prokuratury. Bo komisja lekarska nie może wydać swego oświadczenia nie widząc zainteresowanego. Takie jest prawo i tego nikt, poza Sejmem, zmienić nie może. Chyba, że członkowie komisji lekarskiej pojadą osobiście do Irlandii. Ale za czyje pieniądze? Twój Dobry Humor 3/2007
wyślij / wydrukuj

tagi: prawo, wojsko


	Dyrektor chce jeździć jak Kubica

Działania wielu urzędników państwowych dostarczają nie mniej powodów do śmiechu i żartów, jak uznane czasopisma satyryczne. Ot, choćby ostatni przykład: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ogłosiła przetarg na limuzynę dla swojego dyrektora Zbigniewa Kotlarka. Podstawowym warunkiem jest posiadanie pzez nią silnika o mocy co najmniej 190 koni mechanicznych. A więc powstaje poważna konkurencja dla Roberta Kubicy! Tylko gdzie dyr. Kotlarek zamierza trenować i ścigać się? Przecież na polskich drogach, poza terenem zabudowanym, obowiązuje ograniczenie prędkości do 90 km/h. A może chodzi o "ściganie" wszelakiej maści malwersantów, defraudantów i obiboków, którzy usadowili się w tej dyrekcji? Wtedy oznaczałoby to, że wspomniany dyrektor zrozumiał słowo "ściganie" zbyt dosłownie. Taki błąd w interpretacji może spowodować, że pan dyrektor sam może być ścigany z mocy prawa i wtedy nie pomogą mu nawet najbardziej wypasione parametry jego limuzyny. Autor: Mirosław Papużyński. lipiec 2007
wyślij / wydrukuj

tagi: prawo, samochody


	Nowy kolega z Japonii

Kolejny dzień nauki w jednej z amerykańskich szkół. Nauczycielka przedstawia nowego ucznia: - To jest wasz nowy kolega: Sakiro Suzuki. Przyjechał do nas z Japonii. Zaczyna się lekcja. Nauczycielka mówi: - Krótkie przypomnienie poprzednich lekcji. Czyje to są słowa: "Dajcie mi wolność albo śmierć"? W klasie cisza, nagle Suzuki podnosi rękę i mówi: - Patric Henry, 1775, Filadelfia. - Bardzo dobrze, Suzuki. A kto powiedział: "Państwo to ludzie, ludzie nie powinni ginąć"? Znowu Suzuki: - Abraham Lincoln, 1863, Waszyngton. Nauczycielka do uczniów z wyrzutem: - Wstydźcie się! Suzuki to Japończyk, a zna amerykańską historię lepiej niż wy. W klasie zapada cisza, nagle słychać czyjś szept: - Pocałuj mnie w d..ę, pieprzony Japończyku! - Kto to powiedział? - krzyczy nauczycielka. Na to Suzuki: - Generał McArthur, 1942, na Guadalcanal. W klasie jeszcze ciszej... Ktoś znów szepcze: - Rzygać mi się chce... - Kto to!? - wrzeszczy nauczycielka, na co Suzuki szybko odpowiada: - George Bush senior do premiera Tanaki, 1991, podczas obiadu. Jeden z uczniów, wkurzony na Suzuki, krzyczy: - Obciągnij mi druta! Nauczycielka: - Kto?... Suzuki: - Bill Clinton do Moniki Lewinsky, w 1997 roku, w Gabinecie owalnym w Białym Domu. Na to inny uczeń: - Suzuki to kupa gówna! Suzuki: - Valentino Rossi w Rio na Grand Prix w Brazylii, w 2002 roku. W tym momencie cała klasa wpada we wściekłość, robi się straszne zamieszanie, więc nauczycielka wzywa dyrektora. Po chwili przychodzi dyrektor mówi: - Cholera, takiego burdelu nigdy nie widziałem! Na to Suzuki: - Jarosław Kaczyński do wicepremierów Giertycha i Kaczyńskiego na posiedzeniu rządu w Warszawie, w 2006 roku!
wyślij / wydrukuj